تبلیغات
تراوشات مسموم ذهن بیمار من و اطرافیانم
تراوشات مسموم ذهن بیمار من و اطرافیانم



joker End

HAHAHAHAHAAHAHHAHHAHAHAHAHAHAHAHA

WHY DON’T YOU GIVE ME A CALL WHEN YOU WANNA START TAKING THINGS A LITTLE MORE SERIOUSLY ?

HA  HA  HA  AH  HA HA

AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان


1391/11/17 توسط رضــ ـا | نظرات ()

losing!

...................................................GAME IS OVER.....................................................                                                                    

1391/11/17 توسط A.M.I.R | نظرات ()

کووور

یه دیگ آدم مذاب
تمام لحظه ها برای سوختن کافیه و من چقدر احمقانه فکر می کردم اولین نفرم که دود شدم
خیلیا رو خاکسترشونو حتی باد هم بلند نکرد
واقعا به کدوم گوشه ی زندگی دل خوش کنم که مث یه ساعت دوار باید دنبال عقربه هاش فرار کنی؟؟؟
شاید بشه جلو خیلی چیزا وایساد نه؟!...معذرت میخام یه لحظه وایسا...همه چیز جلو تو وایسادن که یه وخ یه قدم نری جلو...
ساعت هرچی می گذره کند تر میشه،کسل کننده تر و برای من از مدفوع یه سگ زخم خورده عفونی تر
ینی انقد

1391/11/6 توسط A.M.I.R | نظرات ()

شاعر تمام شده

دوباره      بررر    می ی ی ی  گررر       دم      به          آ   خرین        بو    سه

 

دوباره      بررر    می ی ی ی  گررر       دم      به                 آ   خرین        بو    س                ه

 

نگاااااااه       می        کـــــُــــنم از غـــم م م  ، به غم که بیــــــشـــــــــ  تر است .

 به خیــــــــــــ ســـــــ یـــــ ِ  چندانیــ           که عااااااز م   س سفر است .

 من از ، نگاااه کلاااااا   غی که ر ـــَـــفت فهمیـــــــــــــــ ـ ـ ـ  دم م م

که                 ســـــــر         نوشت ِ   درختاااااان  بــــاغــــمــــان  ،             تــــبـــــر است .

به کووُوُوُوُوُوُد   َ   َ کاااااااانه ترین خوااااااب های توی    تنت .

 به عــــــِـــ شق   بازــــــــــــــیــــــــِ    م ن  با   ادامه ی      بدنت.

به هرررر   رگی ی که زدیـــــــــــ وُ زدم به حس جنوووووووووون 

   به بچ ــــچه ای که تـــــــــــــــام درر  میان جاری خون .

 به آآآآآآآآخرین فر    یادی    که   توی حنجره اســــ   ت .

 صداااای ِ              پـــــــای   ِ              تـگـرگــیــــــ ـــ ــ که پشت پنجره ااااـــَـَس   ت .

 به خواااااا آ ب     رفتنِ   تو  روی تخت  یک     ن ـــنفره      م م م م

 به خور     دَن ِ دم    پایی          بر آاااخرین    حشره  م م م م .

 

بــــــَــ  ر گه زد   که سواااااالی شد   و   ن ـنوشت   کدآآآآآآ م م م  

 به د  َ  َ  َ  َ  َ  َ ست  هـ  ـ هـ آیــــــ ِ   تو   در  آاااااخرین  تشن    ج   آآآآاه ه

   به  گررریه کردن یک    مـــــــــَـــَـــــــــَــــَـــــــَـــَــــرد    اون     و َر ِ   گوشیـــــــــ یـــــــــــ   یـــــ  یــــ  یـ یـ     به شعر  خوااااان   دن  تاااااا   صبح بی هم آآآآآآغوشیــــــــــــــــ

به  بوووسه های تو در خواب احتماااااالی  یــــــِ   ِ  ِ         م م م م م   من  ،   به فیــــــــــــــــــــــــــــــــــلم های ندیده بـــــــــــــــه هــــ      مبل خالی  یـــــــ  یـــــ     ی ِ   م م م م م م م م م  من  

  به لذذذذذت ِ    رویــــــــــــاااااااااا  یت   که بر تن کفی  ام  م م م م    م م م م م م

    به خ خ خستگی    یـــ   ی ِ    تو   از حــــــــــــــرف   های  فل  ســَــفــــی   ام م م م                  

 به   گرررررر     یه  درررر   وسط شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــعر هایی از سعدی یـــــــــــ   یـــــ  یــــ  یـ یـ                     

 به چای  ی  ی ی    خورررردن    تو    پــــــ پیش     آاااااادم     بعدی ی ی ی 

ه ـــــــــم

 

قسم م م            به این               همه    که   در     سرم       مدااااااااام      شده ه

قسم م م            به   من                     به      همین     شاااا           عـــــِـــــر            تمام     شده

قسم م م            به این     شبو     این    شــــــــــــــعر          های    خط  خطی  ام م م

        دوبااااااره       بررر       می      گر      دم       به     ش ش ش هر     ل ل ل ـعنتی   ام .

 

به    بــــــحـ    ــثـــــــــــــــــــــ  ِ   ِ   ِ     علمی  ی ی ِ ی ِ    بی ی ی        مززززه   ام    دره        گوش شت

دووووبارررره     بر  می ی ی ی ی ی گر د  م   به    ا  َ   ا َ   ا  َ    م م م م   ن     آااااااااااغوووو  شت

 

 به آآآآآآ     خرین    رؤ      یــــــا     مــــان      به   قبل   کا بووووووووووووس        ــــــَــ  م

 

دوباره      بررر    می ی ی ی  گررر       دم      به          آ   خرین        بو    سه

 

دوباره      بررر    می ی ی ی  گررر       دم      به                 آ   خرین        بو    س                ه

 

نگاااااااه       می        کـــــُــــنم از غـــم م م  ، به غم که بیــــــشـــــــــ  تر است .

 به خیــــــــــــ ســـــــ یـــــ ِ  چندانیــ           که عااااااز م   س سفر است .

 

prnya


1391/10/2 توسط رضــ ـا | نظرات ()

من

نفس های سرد منرو بشمار توی سردی این خونه "ها" کردن خودش یک پک از سیگاره . من یه روحم که هنوز دل از باور جسم نکنده. یه آسمون دریا که غروب رو همیشه بیادش میمونه. "من " دو واژه از یک تن ، و تن یک حروف از کتاب شعر خیالی، یک شعر الهام از ردپای روی برف و برف یعنی ابتذال در ناودون کوچه های شهر. یه خسته با چتر بدون بوم و یک خیابون پر از برگهای سبز پاییز و یک تقویم بدون سه ماه پاییز ! چه فرق می کند وقتی دلی خوش نیست حتی اگر روزهارا سیاه کنند و شبهارو نور بپاشند ؟ فصل ها چه ارزشی دارند؟ صدای ناله ها می آید ، کمی باید فقط درد داشت تا شنید و کمی کور تا دیدنی هارا یافت . سر میبرند واژه هایم را ، اعتنا نمی کنند به جسد رو به قبله ام ، معجزه را باور نمی کنند ، مردم این شهر فقط با منطقیات پیش میروند و از انسانیت عقب می افتند . آنها رو به عقب جلو میروند . زندگی اینست که یک لحظه بایستی ، بی هوا تنفس کنی . عاشق بمانی ... عشق را باور ندارند ... خودشان را نمیشناسند. در کویرم و صدای موج دریارا میشنوم . من به هست یا نیست معتقد نیستم من به "من " ایمان دارم . این "من " هستم ، نیست را هست میکنم "بود " را نمی بینم من تصمیم میگیرم که چشمهایم چه ببیند و چه وقت کور باشد. چه مرگشان است آدمها ؟! چرا هیچکس اینجا "خودش" نیست ؟! چرا هیچکس اینجا" خودش "نیست ؟! هرروز با "مشکلات" دست میدهم ، با " غرور " ها هم قدم میشوم . از کنار "سکوت" می گذرم . با "نفهم" ها مینشینم و با "پوچ" ها دمخور میشوم . من ، من بودم چون شما خودتان نبودید و من ، من میمانم حتی اگر شما خودتان نباشید .

1391/09/27 توسط رضــ ـا | نظرات ()

جوات نامه : روزی كه جواد ،‌جوات شد

تصمیمهای بزرگی گرفته ام . از وقتی که آدمهای اطرافم را شناخته ام و مطالعاتی که از افراد خاص و محبوب خودم کرده ام دست

به تصمیم بزرگی زده ام. زندگی نکبت بار من نه ناشی از حق انتخاب بوده و با این وضع هردنبیل تازه فهمیده ام اشتباهی بوده ام.

حالا میفهمم که چرا وقتی زنگوله پا تابوت هم که هستم اما هنوز انگاری که اندازه ی پـــــِــهــِـن خر هم ارزشی ندارم

میدانی زیاد به خود ما مربوط نیست ، ما تنها نقشمان را خوب بازی میکنیم. اگر قرارست که دیگر نمیشود کتمانش کرد

من ، جواد از اولین روزهای بچگی خود را هم حتی به اجبار شیر میخوردم

نمیشود ثابت کرد اما ... چرا من الان از هرچه گاو و گوسفند و شیر است تنفر دارم ؟

دراین سخن یک نکته ی انحرافیست که باید مورد بحث قرار گیرد

من تمام جوانب را در نظر گرفته و فقط کم مانده که تصمیم خود را عملی کنم

حالا که کسی درکم نمیکند باید مجبورشان کنم

طبق نظریه ی من یک جوان وقتی میتواند رشد کند که در وحله اول امنیت روانیش برقرار باشد

دوم اینکه منزلت اجتماعی خوبی داشته و آنرا ارتقا بخشد

و سوم اینکه خودش را از جوامع اطراف مخالف خود وارهاند و به سمت و سویی در امتداد آرزوهایش بکشاند

و من تصمیم قاطع خود را گرفته و قصد دارم این موهن را به پایان خوشی برسانم

سعی ، تلاش و از همه مهمتر اراده لازم است

از یک نقطه بالاخره باید شروع شود و این بهتراست که از خودم شروع کرده به خانه و خانواده بکشانم و از آن به بعد به اسفرجان

منتقل کنم

ایده های بسیاری است و من بی صبرانه دنبال آن نقطه ی لعنتی شروع ...

آهان ! از فردا باید حمالی های حج رضارا کنار بگذارم و فکری به حال ِ بی حال خودم کنم

میشود بااین پیش رفت که از دستورات حج رضا سرباززنم

از فردا اولین گام من برداشته خواهد شد

*
امروز وقتی چشم در چشم حج رضا گفتم که من باید کتاب هایم را بخوانم و برای گوسفند چرانی همراه علی فرزند عبدالله

نمیروم عصبانی شد

امروز معلوم است که حج رضا اعصاب مکفی را دارا نمیباشد پس امروز هم بیخیال طرح تغییر خود میشویم و آنرا به فردا

موکول میکنیم

**

حج رضا هرچه مرا صدا میزند من جواب نمیدهم و خودم را بیشتر لابلای کاه های کاهدون قایم میکنم

حج رضا که با فحش سراغ مرا از اهالی خانه میگیرد و همه میگویند آخرین بار اورا در حال رفتن به کاهدون دیده اند

او هم بیل را بر میدارد و به کاهدون می آید

بیل اولی را که بر سرکاه میکوبد متوجه میشوم در چند سانتی انگشتان پایم بوده

بیل دوم را بالا میبرد که من با صدای غلط کردم از میان کوه کاه بیرون می آیم و او با پشت بیل به پای راستم میزند و تنش را

روی جسم نحیف من حوار میکند و فقط کتک میزند

انگار که نه ! بهتر است بیخیال حج رضا و اهالی خانه شوم ، به خرحمالی های خویش ادامه داده و نقطه ی شروع این تحول زندگیم

را بگذارم سر کوچه و محله

امروز که علی عبدالله آمد در خانه تا مشغول بازی های احمقانه خود شویم گفتم نمی آیم اما حج رضا را دیدم که گفت خب حالا

که با پسر حج عبدالله نمی روی بیا اینجا تا باهم به تفریح جوغبند برویم ، هیچی دیگه رفتم بازی

امروز هم بیخیال

دارد کاسه صبرم سر میرود

دارم میبازم به تقدیر

امروز سر سخت تر جلوی باد حوادث می ایستم

صبح ساعت 4:30 به کوه پلنگی گریخته ام و کتابهای و اثاثیه های خودرا با خود برده ام

مشغول خواندن هستم و یکی یکی برگ میزنم و در این هنگام فکر میکنم دارم از فهم و شعور اهالی بالاتر میروم

مرا به حال خودم بگذارید، این مرد رو

غروب میشود و من به ناچار برمیگردم طرف خانه

هزاران دغدغه در دل دارم ، جرمم سنگین است ،از صبح که نبوده ام

و از آن مهمتر کتابهایی همراهم است که پدرم خواندنش را برایم حرام کرده

یواش یواش داخل میشوم و مضطرب تر

اتاق را باز میکنم اما کسی نیست

در حیاط ، مطبخ ،‌انگار همه رفته اند

نکند دنبال من میگشتند

هول و هراس دارم و به ناچار خودم را به خواب میزنم

نیمه های شب صدای خنده ، قهقهه مرا از خواب بیدار میکند اما پلک نمیگشایم و فقط گوش میدهم همه به داخل می آیند و

توی اتاق سرگرم گفتگو هستند و من میشنوم

انگار اخبار مهمیست

حسن سلطانیان و پسرش میخواهند یک فیلم در روستا بازی کنند خبر مثل بمب صدا کرده بود و برای همین برای ایفای نقش

حج رضا و الاغش را دعوت کرده بودند معلوم است اسم جواد را نیاورده اند

حج رضا و صغری هم انگار جوادشان را از یاد برده بودند

نمیتوانم بگویم روز خوبی بوده با اینکه توانسته بودم کمی به هدفم نزدیک شوم اما از یاد فراموش شده بودم

به چشم نمی آیی اگر استقلال داشته باشی و من نمیتوانم تحمل کنم این فراموشی را

و من برای فردا هیچ برنامه ای ندارم و نخواهم داشت

***

صبح که از خواب بیدار شدم فکری به سرم زده که میتوانم خودم باشم اما باید یکنفر را قربانی کنم

من امروز نمیتوانم خودم باشم که میمیرد و بی هیچ روایتی در آخر هم سرش را بر خاک قبر میگذارند

من باید من باشم

از امروز شاید دیگر نیازی به کتاب ، شخص قهرمان یا فرار از واقعیت زندگیم نیست

من به خودم ایمان پیدا میکنم

فقط یک حرف عوض نمیشود وقتی که جواد بشود جوات

دنیای من عوض میشود با همین یک حرف

من از امروز جواتم اما میبینم روزی که جوات عصیان میکند

جوات جواد میشود مثال وقتی چوب خشک باز میشود جنگل

پس پیله میبافم در میان این همه آفت

پدر دیگر نمیخواهد مرابه زور جواد صدا کنی

با همان دندان های بی دندانی و لهجه ی خاص اسفرجان مرا راحتتر بنام:

جوات ...


1391/09/18 توسط رضــ ـا | نظرات ()

جوات نامه:خارجی

دقیق یادم نیست کی بود
شب بود؟روز بود؟
به هر حال امیر کررضا که از شهر برگشت از تلفن چی آرمان شهر این مردمان گردوویی شنیده بود حسن برادر حج رضا که می گویند عموی من می شود از خارجه بر می گردد.
همو که آخرین بار خفت دادنمان که آمده بود موز را نشانمان داد و من هم دقیقا مثل یک بحران زده شاخ آفریقا شروع به کل زد موز با پوست شده بودم
اه
این خاطره مضحک همیشه درد پس گردنیه عجیب حج رضا را به همراه دارد،چه بچگی مسخره ای داشتیم ما به قرآن
تف به قبر هرچی آدم بد شانسه
بگذریم
دادیم این اسی پسر عمه مان یک پارچه بزرگ خوش آمد نوشت،خطش بد نیست
من هم زحمت نصبش را عهده دار شدم فقط خدا کند موز این دفعه بدون پوست باشد،حوصله پس گردنی ندارم.
همه چیز آماده بود حج رضا هم تازه از جوغبند با خرش برگشت
این گاب و گیچ ما همیشه خدا گشنه اند
به صغری گفت چمدان عنکبوت زده اش را از زیر زمین بیاورد
چقدر با علی عبدلله کرم ریخته بودم سر قفل این و تازه بعد که خراب شد  فهمیدم کلیدش زیر چمدان بوده

از اول هم معلوم بود این حج رضا آدم زبلی بوده
از چمدان کلاه شاپوی پدر خدا بیامرزش را برداشت با یک دست کت و شلوار و کراوات که انگار piere garden بود
یادگار بیگاری های کویت
هیییییییی بسوزه پدر بدبختی که انگار فقط سهم ما بوده
قرار بود با همان مینی بوس لکنته ی قرمز همیشگی بروند به نزدیک ترین فرودگاه این حوالی تا به اولین پروازی که از خارج نشست برسند.
همه رفتند  و انگار من و این بز پیرمان وصله ناجور بودیم بین این همه
علی عبدلله هم رفته بود.من که ندیدم ولی انگار در آخرین دقایق گل ماشین دار شد نامرد.
از اول هم تخص بود این بشر
این ها که رفتند من نشستم و این بز
من به رباب فکر می کردم و این بز علف می خورد
رباب دختر کدخدا که اصلن معلوم نیست با چند نفر خوابیده اصلنننننن
عبدلله کلا آمار همه چیز را دارد، می گفت این دختره همه رفتنی شده.
خارج عجب جای خزی بوده و من نمی دانستم
من هم بودم می رفتم
والا
بالاخره حسنمان آمد
همه ماچش کردند
هیچکس را ماچ نکرد ،می ترسید از این مریضی های ما بگیرد،مثل ما شود
خیلی ها را نشناخت،خیلی هارا هم نخواست که بشناسد
به خانه ما آمد
از دار های شکسته سقفمان شاکی شد ،ترسید
من را که دید گفت جوات تویی؟؟
چقد اسکل تر شدی پسر
و من هم تشکر کردم از این همه لطفی که یک خارج رفته به من داشت
بعد به یاد خاطره موز کلی به من خندید
و من باز هم تشکر کردم
شب خانه ما نخوابید
گفت کک دارید
بیچاره صغری چقدر گریه کرد سر این حرف
این دفه موز هم برایمان نیاورد گفت این جوات همان سیب پا درختی ها را بخورد برایش بس است
چند روزی تحملش کردیم،تحملمان کرد،این اینجوری نبود به قرآن

روز آخر حج رضا باز جوغبند بود،برای خداحافظی خرش را فرستاد یا یک دسته شبدر پیشکش
صغری هم بنده خدا ماست و نان تازه گذاشت توی هواپیما گشنه نماند،
بیچاره نمی داند این ها شنسل و هات داگ و سوشی می خورند.

با همان مینی بوس قرمز راهیش کردیم
پارچه خوشامد را  حج رضا زود تر کنده بود
برد علف بیاورد
این آب خارج هرچی دارد هرکی می خورد یا این شکلی می شود یا مرتد!

بیخیال
فقط
ای خارج
این حج خدابخش را همان طور سالم بر گردان
جوغبند تنهاست

1391/09/15 توسط A.M.I.R | نظرات ()

یک مشت خاکستر

بدون خداحافظی باید رفت ...

 چشمهای دروغ پشت سررا باید منتظر گذاشت

نه من هم قد و هم وزن روزگارم و اون نه حریف زخمهای دلم

 تورو خدا منو به حال خودم بذار ، ولم کن

 من خستم از هرکسی و هر جایی

 وقتی رویای خستمو کول میکنم و وقتی توی فکر مردن هرروز مو مهرباطل میزنم ، تو چرا از این بی هدف انتظار داری؟

 اگه یتیم نبودم شاید ، شایدهردرد من ...

یه لحظه ببین! صدای من توی هوار گم میشه من چرا بی زندگی زور میزنم زندگی کنم؟

 میگفت خیلی دوستت داره گفتم نه،مردنم براش پر هزینس!!!

 اینروزا منتظرم یه چیز توی صورتم بترکه و انگار به دلم افتاده زوده زود قراره تموم شم ، بمیرم و من بی واهمه منتظرم . هنوز منتظرم

 از انتظار متنفرم .

 خواب زودتراز واقعیت

وقت مرگ کاش جنازم پیدا نشه ، بسوزه یا عروج کنه یا سقوط تا ته نیستی ، بذار دلیلی برای گریه ی این آدمای مرده پرست پیدا نشه و این آخرا فکر نکنم کسی دلش به بودن من خوش بوده . خوش بوده ؟ مغزمم کوچیک شده ، هذیون میگم.

من ته ته وجودم یه تیکه گوشت حرومه با فشار سیالی به اسم خون.

مرتدی که نه خدارو قبول داره و نه شیطونو اما اون ته ته ته ذهنش مردن رو بهترین راه ممکن واسه نجات میبینه.

 نجات از یه اشتباهی که آخرش یه زن و یه شوهر کردن و اولش از یه نیستی که میگن هست شروع شد

 بهرحال بی انتخاب بوده و خواهد بود

 مارو به حال خودمون ول کردن و

 نفسی که پشیزی ارزش کشیدن نداره

من آمادم ، با تمام قوا بیا آخه جونم خیلی سخته

 


1391/09/10 توسط رضــ ـا | نظرات ()

جوات نامه:خدابخش

•  معمولا شام نداریم
میوه هم همینطور،این حج رضا همه امیدش را بسته به این گاو ۹من شیری،آخرین باری که شیر داده انگار سر زاییدن من بوده.همان وقت هم آغوزش گیر ما نیامد،تف به این شانس.

بچه که بودم ۱۰۰بارگفتم...
علایق من به پشیزی برای حج رضا ارزش ندارد،انگار بد فرم کمر بسته به کور کردن همه استعداد های این مغز خالی
سپرده بود پیش آم فت راه و رسم جوشکاری یاد بگیرم، پول یک موتور جوش افتاد روی دستش
فهمید اگر به عنوان در واره به کار برده شوم بیشتر سود خواهم داشت

این روزگار هیچ رقمه برای ما وفا نداشت،چه زمانی که حج رضا کویت بود و عمویم به موز با پوست خوردم می خندید،چه الان...
که البته راستیاتش همین الان هم هیچ گهی نشدم
بگذریم
کارناوال که تمام شد همه همان شدند که بودند،عجیب ملتی دارد این اسفرجون خراب شده و عجیب قصه ایست این قصه ی اعتقاداتشان،
خدابخش همان که قلعه تنگه چی حتما پیدایش می کنی،این ها که عاقلند می گویند خل وعض است،
بعید می دانم
سیگارش به راه لباس هایش گشاد و همیشه خنده
از وقتی که یاد دارم، از ننه زاییده شدم همینجوری بوده
خاکستری خاکستری،شاید برای همین خل وعض شده
اه ببار برایم عوضی
اینجا هوا هم مثل من خفه شده
این خدابخش که خل وعض باشد وای به حال من و امثال من
هر سال کارناوال می بینمش هیچ جوره عوض نمی شود این بشر
بیشتر دم فلکه حق الناس
بعد از شیرکاکائو انگار که عمرش توی مافیا تلف شده سیگارش را آتیش می کند
حیف خدابخش، اشنو ویژه تعطیل شده
باور کن یادم هست پاکت های n تایی که داشتی
راستش را بگو هنوز وقتی تنها می شوی دم مسجد سیگارت که دود شد برای دلت می خوانی؟شایدم عاشق بودی کلک
هنوز گریه هم می کنی؟
شنیده ام مثل این ها نیستی با این قماش تومنی صنار فرق می کنی
با همه نداری
خدا رو چه دیدی شاید بعد از ۱۰۰سال که این ده لعنتی برایت تنگ شد و رفتی من جای تو را بگیرم
برای من در عوالم خودت یک وجب جای خالی دست و پا کن اینجا از تیربرق چراغ شکسته دم خانه خودمان بگیر،همان که با علی عبدالله شکستیم، تا سگ عباس برقی همه شکر خدا مشغولند،فقط انگار من و توییم که عوالممان جداست،
علی عبدالله هم که سر کار رفته،خدا را شکر
مال تو فک کنم ۴ قدم بالا تر از من
به هر حال هوایمان را داشته باش
مریض هم که باشم صغری تره هم برایم خرد نمی کند،حج رضا هم دم گاو و گوسفند را هنوز شفا می داند.
هنوز مانده ام این دکتر لعنتی از کجا فهمید دردم فقط کم تحویل گیری بوده؟
از الان می ترسم بمیرم و باز هم حج رضا جوغبند را ول نکند.
• 


1391/09/10 توسط A.M.I.R | نظرات ()

جوات نامه : درد یتیمی

 توی بیمارستان صاحب الزمان قمشه ایم و من الان روی تخت بیمارستان غش و هوش میروم اما درد مرا فقط کسی که توی آینه میبینم میفهمد
دکتر سوال های عجق وجقی از من میپرسد و من نمیدانم چه بگویم فقط یا "ها" میگویم یا نه
و از درد بخودم میپیچم
قرارمان آمپول و ســِـرُم نبود ولی هر که پر طاووس خواهد جور هندوستان کشد
نمیدانم این دکتر نگاه به چه چیز من کرد و یکهفته بستری در بیمارستان برایم نوشت ولی حالا که کمپوت های خاله و عمه و دایی و عمو را میبینم و بالاخره چشمم به پولهای گوشه جیب حج رضا می افتد میبینم که بد هم نشده . چندروزی دست از خرحمالی مفتی برای حج رضا کشیده ایم و مفت میخوریم و مفت میخوابیم
چه حال خوبی دارد که مادرم صغری بعد از  این همه سال بالاخره یه ماچی بمن کرد و حج رضا نازم میکشید در حد ناز کشیدن کدخدا برای دخترش
حال و هول هست و هوا حیله ی هولم را به هوا هل میدهد !!!
نمیدانم چرا دکتر فقط روز اول یه سوزن بمن زد و فقط یک سرم ؟! به حج رضا سفارش کرده فقط آب میوه و رانی و کیک و ساندیس و علی الخصوص پیتزا برایم بخرند ! نسخه ی مشکوکی است اما می ارزد.
کم کم یکهفته دارد تمام میشود و من باید وداع کنم با خوشی هایم
روز آخر برای تسویه حساب رفته ایم و وقتی مبلغ را منشی به حج رضا میگوید در جا سکته ای ناقص کرده و جد و آباد مرا به باد فحش می کشد
از در خروجی که خواستیم بیاییم بیرون ،  دکتر حج رضا را صدا زد و او را بی نوبت به داخل اتاقش برد
بیست دقیقه ای معطل بودیم ، وقتی حج رضا از اتاق آمده بود بیرون نمیدانم چرا یه نگاه چپ چپ و سردی بهم انداخت و دکتر هم با او دست داد و چیزی یواشکی در گوشش گفت و خداحافظی کرد
سوار مینی بوس کــــَـل ذولفقار شدیم و بیست نفره به اسفرجان ، روستای لعنتی ام برگشتیم
توی راه مینی بوس خراب شد و سه ساعت و نیمی علاف شدیم
به در خانه که رسیدیم حج مجید قصاب گوسفند لاغر مردنی ای از طویله مان انتخاب کرده بود و منتظر ما تکیه به دیوار خوابش برده بود و ابسار گوسفند را به پایش بسته بود و آفتابه ی آب و چاقو را نیز همراه ساطور گوشه ای آماده کرده بود

همین که از مینی بوس پیاده شدیم پدرم سریع سراغ حج مجید رفت و اندک پولی بدستش داد و گوسفند را نکشته راهی خانه اش کرد
پلاکاردی را هم که علی عبدالله و بچه های محل برایم نوشته بودند فوری کـــــــَــنـــد و مهمانهای خانه را با احترام فراوان انداخت بیرون
اولین نفر که از دَر ِخانه رفتم توی خونه ، حج رضا در را قفل کرد و کمربندش را بیرون کشید و ضربدری به چـــَــک و چونه و پهلو و سر و پا و شکم خلاصه سانت به سانت بدنم رو با ضرب کمربند آشنا کرد
منهم که جرات حرف نداشتم فقط مثل زنبور توی مظطرا آه و ناله میکردمو خودمو از ضرب کمربند دور نگه میداشتم
تا جایی که خودش خسته شد و درو باز کرد و رفت بیرون
حج صغرا که تو این مدت در قفل شدرو هل میداد و داد و بیداد میکرد وقتی حج رضا در گوشش حرف زد اینبار نوبت اون شد که بیاد و منو نیشگون و گاز بگیره
الان سه هفتس که هر روز برای یکی از فامیل هایمان بدون مزد و نهار و شام و خواب ِ شب در طویله  توقیف به خوردن به خوردنی های رایگان کار میکنم
علی عبدالله از پدرش شنیده که پدرم به پدرش گفته دکتر وقت مرخصی از بیمارستان بهش گفته که پسر شما هیچ دردش نبوده و فقط به کمی محبت و توجه نیاز داره و راستشو بخوای دلدرد و بدن دردش چیز زیادی نبوده فقط ناشی از خوردن عسل و خربزه و خوردن روغن کرچک بجای شربت دلدرد بوده ... و پسر شما فقط شب اول و اونهم یه دلدرد ساده داشته اما نه بیشتر ...

حج رضا!   پدر ِ بنده!
تو اگر سالی یکبار مرا میبوسیدی
تو اگر جلوی بچه های همسایه توی سرم نمیزدی
اگر بین منو فرزندان دیگرت فرق نمیگذاشتی
اگر دردهایم را پشت گوشت نمی انداختی
اگر نصف توجه به خرت را ، به جواتت  میکردی
اگر فقط مشکلت پول و نان نبود
اگر پول نداشتی حداقل معرفت حرف زدن با جواتت را داشتی
اگر فقط به چشم نوکر بمن نگاه نمی کردی
اگر ...
آنوقت آرزو نمیکردم همیشه روبروی قبله و در حال مرگ باشم تا تو نازم را بکشی ...
همیشه به اندازه ی یک یتیم خواب میدیدم ...

دست ما که رو شد اما اگه هزار روز  هم کار مفتی بکنم و در طویله بخوابم و حتی حج رضا با خرش از روی من هم که بگذرد هنوز اما میگویم زنده باد هرچی پیتزا مخلوطه ...


1391/09/9 توسط رضــ ـا | نظرات ()

جوات نامه:فصل کارناوال (قسمت دوم)

برای من تاسوعا عاشورا امسال نحس بود...
حج رضا گوسفند بره ی مرا ، این مرد نانجیب ِ یزید صفت ، جلوی هیئت عزاداران محله پایین سربرید

حال این به درک ، از دوست خود ، این بره ی نیک سیرت ، تنها یک خون دیدم
تنها یک خون ِ جاری آنهم با زور آفتابه و مخلوط با آب آلبالو
قلوه ، اشکنبه ، جیگر و از همه مهمتر کله پاچه دوست خود را اثلا حتی یک لحظه هم به چشم ندیدم ، چه نقشه ای برای تخمهایش کشیده بودم
عجب شمری ست حج رضا ؛ پدر بنده پاش بیفتد آب برروی من میبندد ، کربلایی میکند جواتش را
نمیگذرم ازت پدرم
انتقام خون دوستم را میگیرم ازت  ...


هوا ، هوای همه چی هست الا عزاداری
وحشتناک است تشویشات ذهنیم
دریغ از حسین سال پیش ... اسفرجان ؛ این خرابه ی ویرانه ی خلوت گزین ، تمام دلخوشیش به جمعیت روزهای تاسوعا و عاشوراست و امسال اینقدر کسل کننده که ...
نمیدانم شاید اشکال از نیت من است و چشمهایم ، راستش را بگویم پوچ شده ام
توی حسینیه باید برای کور نشدن از زنجیر هایی که از طرف دسته زنجیر زن به طرفت پرتاب میشود به ناچار همرنگ شد با جمعیت مافوق آیکیو زنجیر زد و دم گرفت
توی دسته ی سینه زن فقط باید "به سینه زد"

جایی برای بزرگان نیست هر خر و خوری اینجا "پوزشن" عجیبی بخود میگیرد ، مسولیتهایی عهده دار میشود  به  حد اهمیت تفکیک زنها از مردان
ببخشید ! تفکیک دختران از کول پسران و بالعکس
گرچه ناخودآگاه است این جمله ی من اما باید بگویم که :
وقتی که سواران حسین لات های موتوری بودند ...
واضح بگویم که جرات ندارم از مسجد ملک احمدی انتقاد کنم پس بیخیالشان ، خوارج زمان ما هم باید بعد ازتاریخ درموردشان کتاب نوشت

دم ِ نوحه رو بگیر ... آی عزادار حسین ، لامصب دم رو بگیر
کثافت آشغال کفله بگیر این دم بی صاحابو(گفتگوی نوحه خوان با سیل و جمعیت مردم)

حواشی زیاد است
بو ، بوی ریا  هست و تحقیر
من ؛ جوات هستم اما گفتنی ها را دیگر باید گفت ، سکوت به هیچ وجه جایز نیست
حسن سلطانیان این مرد کارگردان بدنیا آمده ، اینقدر خوب کارگردانی میکند که بیست تماشاچی داریم که پانزده تای آنها تصویر بردارند با تجهیزات مدرن ِ روز ، بخصوص موبایل حتی نوکیا 1100 و پنج تای دیگر نیز یا صحبت میکنند یا نذری میخورند یا صدای این کارگردان هالیوودی را درمی آورند
اینقدر خوبست کارش که وقتی نیستهم ، همه چیز بهتر پیش میرود و این از آن جهت است که همه دیگر حساب کار خودرا کرده اند و جرات هیچ بی نظمی ندارند

وسط تعزیه ، حسن سلطانیان حرص میخورد ، به پشه ی روی دیوار تعیین تکلیف میکند که کجا بنشین از کجا بلند شو ، مجوز نفس کشیدن صادر میکند برای مردم(کاش کمی به پدرش ، استاد ریحان میرفت)


جدیدا ، از فک و فامیل این کارگردان ، هرکس کاره ای شده در مراسم تعزیه

اینجا خوب ها برگزیده نمیشوند ، اتفاقا برعکس ، نالایقها جای مــُـرده ها را پــُــر میکنند
تعزیه در حلقه ی انحصاری گروهیست و خارج ازآن ممکن نیست
حال میدانم که چرا مردم کلا جومونگ پسند بدنیا می آیند
اینجا در اواسط تعزیه ، بطور متوسط چهار کشته میدهیم. تاثیری که تعزیه بر مردم میگذارد هیتلر با سخنانش بر نازی ها نگذاشت
کجایی ببینی که رقص شمشیر مسخره ی این تعزیه خوانان جادو میکند این مردم بی لایق را
اینقدر که در تعزیه میخندیم پای کلیپهای ماهی صفت تلو تلو نمیخوریم
نیش همه تا بلاگوش باز است ، مرگ جوات بیا و خودت از نزدیک ببین ، دروغ نمیگویم
ساز ِ نی فقط توده ای هواست که از سوراخی عبور میکند . کار ِ طبال روی مخ بازیگران رفتن است

"
گودال ِ" قتلگاه در ثانیه های آخر از هجوم مردم از شش بــــُعـــد ِ ممکن ، به "چاله " ی قتلگاه تبدیل میشود
هرسال تکرار مکررات ِ تعزیه ... مردم چرا سیر نمیشوند از مرگ؟

نمیدانم اسفرجانی های ساکن اصفهان چه به مغزشان خورده که بعد از این همه سال که حتی هونجان هم که روزی کاه دون اسفرجون هم حساب نمیشد دیگر حالا موشک با سرنشین به مریخ پرتاب کرده اند ، تازه یادشان افتاده که باید برای ترویج فرهنگ و تاریخ اسفرجان کمی بکوشند ... دست مریزادشان اما یکی نیست بگوید آخر آدمهای بفهم شما که از اسفرجونی جماعت هم حتی فرار میکنید چرا کاری میخواهید بکنید که بیشتر شرف مارا به تاراج ببرد ... برید پی زندگی شهری خودتان ... شمارا چه به این ادا و اتفار ها ...

من هنوز نمیدانم فلسفه ی سینه زنی چیست
من هنوز نمیدانم زنجیر زدن یعنی چه ...

آنوقت چه برسد به آنکه کسی بگوید امام حسین برای چی شهید شد
خنده دار است...
فلسفه هم حتی کم می آورد در این روستای خرابه ...



محرم امسال اسفرجان هم گذشت ، من اما همان جوات بی مغز میمانم هرسال دریغ از پارسال
هرچه باداباد ...


1391/09/8 توسط رضــ ـا | نظرات ()

بعد از خوندن فراموشش کن

نه که نخوام
اصلن نمیشه نمیشه بهت فکر نکرد.می دونی یه حسیه  که  فقط بین من با تو رد و بدل میشه، بگذریم که دیگه راز نیست،من و تو انقد رو بازی کردیم که هر ننه قمری از راه رسید دستمون رو خوند،قبول کن ما هیچکدوممون قمار بازای خوبی نبودیم.
به یادت بیار
 می دونم که یادته
همون روزی که گفتی سر همه چی مون بازی کنیم.بین منو تو و دنیا،من زندگیم رو گذاشتم وسط
تو فک کنم ۴ تا خاطره
نمی دونستم دنیات انقد کوچیکه،بیخیال با همین دنیای کوچیکت خودمو کوچیک کردم،می خواستم اندازت باشم چشامو بستم و یه لحظه...
همیشه بازنده بودم این بازیم واسه جفتمون دو سر باخت بود،منتها یه فرقی داشت من همه چیم رو باختم و تو ولی هیچی...فراموشش کن
تو رو به خودت باختم
باور کن انقدر ها زحمت نداشت
ببین
دیگه هیچی ازم نمونده همون وختایی که داشتی خودتو با خودت سرگرم می کردی باید می فهمیدی کار من تموم شده حقش بود حداقل مث یه کتاب کهنه به درد نخور منو هل می دادی وسط یه مشت کتاب به درد نخور دیگه
هه
اونجوری حداقل چند روز یه بار جلو چشت بودم تو هم همین طور
جلو چشم بودی می تونستم ببینمت
یخورده منو با خودم و این کتابا تنها بذار
ببین واقعا دیگه چیزی واسه از دست دادن ندارم پس خواهشا دست از سرم بردار بذار به حال خودم باشم
راستی ماشین حساب که داری؟
بی زحمت حساب کتاب ما رو بکن نمیخوام زیر دینت بمونم می دونی که این دنیا خیلی عوضیه شاید تو این یه مورد شانس اوردم زود تر از تو در رفتم
اون موقه تو بمون و دنیات
فقط از من میشنوی یخورده بزرگ ترش کن
سعی کن بیشتر از نوک دماغت رو ببینی انقدم دروغ نگو
روزای آخر جدی جدی دماغت داشت بزرگ می شد
می شنوی؟!
داره بارون میاد
یادته از بارون متنفر بودی؟
خاک تو سرت خیلی بی ذوقی
بیخیال به هر حال گذشته
شاید اگه یخورده زیر بارون می رفتی یخورده اون مغزت رو می شست این رنگاتو پاک می کرد
معلوم می شد سیاهی یا خاکستری
هوووم بعید می دونم سفید باشی
به هر حال اگه زود تر رفتم قول می دم دنیام رو برات باقی بذارم
از مال تو بزرگ تره به دردت می خوره
تو بمون و یه بیابون درندشت تا ببینم چقد می تونی توش دووم بیاری
می دونی بدیش چیه؟
دیگه هیچکس نیست که ازش کمک بخوای
منم که نیستم که کثافت کاریات بیفتن گردنم
خیلی حال می ده نه
یه جوکر واسه کل زندگیت کافیه

1391/09/6 توسط A.M.I.R | نظرات ()

جوات نامه:فصل کارناوال

چند صباحیست در ولایت خبر هایی شده.جوات هر چه به این در و آ ن در می زند فایده ندارد،علمش کرده اند،هی حواله این و آن می کنندش،همه مشکی پوشیده اند و خوشکل و تر و تمیز
آرایش هم کرده اند.جوات هرچه با اندوخته های خود ور رفت هر چه با بز پیر حج رضا خلوت کرد رابطه ای بین این ها نیافت.
تازه فهمیده کدخدا افطاری هم می دهد،وسط محرم.این کدخدا هم شورش را در آورده،آن از دخترش این هم از عقایدش.
به خدا این ها بیشتر از جوات دوست دار شیشه نوشابه اند.
باری به هر جهت به نفع حج رضاست
یک شب یک کیلو برنج کمتر مصرف می کند
وعض بد بود بدتر شده،تک و تنها مانده با زمین های بایرش
حج خدا بخش هم ک عرض کردم بورسیه شده به ممالک خارجه
او ماندو جوات و زمین های بایرشان و زمین های بایر حج خدا بخش
و البته پیر خری که برایشان به یادگار گذاشته
تف به قبر هرچی آدم بدشانسه به قرآن
الغرض کارناوالی بود به اسم محرم
همه شاد و شنگول،شعر میخواندندو برای این که حرمت نگه دارند به جای دست،سینه می زدند.دختر بازی می کردند،شام مفتی می خوردند و جوات هنوز حیرت زده بود...
هر خری منصبی داشت،جوات را دربان کارناوال کرده بودند علم هم بود،گاهی هم نگه بان کفش های بچه های کارناوال،خودش ولی پا پتی
آخرین باری که سر زده بود ملک احمدی کفش هایش را برده بودند،از آن به بعد دو دل مانده بود که دیگه ملک احمدی نیاید یا دیگر کفش نپوشد که هر دو را حج رضا و بانوی محترمه سخت نکوهش می کردند،اصلن این بچه انگار بچه سر راهی بود گاهی برایش از سوراخ سوزن رد می شدند،گاهی از در دروازه نه.
جوات آلتی شده بود
طبل به دوشش می انداختند بی آن که خودش طبل بزند
علمش می کردند و...
در مذان اتهام نهادندش،تازه افطاری کدخدا هم گیرش نیامد نه که نخواهد،ته مانده غذا را هم برای مرغ ها گذاشت.

جوات را گذاشتند مراقب شتر های کارناوال باشد
روز کارناوال همه گریان بودند بر سر و صورت می کوبیدند اوضاع فجیعی بود ولی جوات مثل روز های قبل بی تفاوت گاهی هم میخندید به حال بخت خودش.جشن وارد مرحله جدیدی شده بود،همه چپ چپ نگاهش می کردند،این مردمان را خدا هم نمیشناسد جوات که هیچ.
همه خاک و کاه بر سر ریختند و یواشکی شیر کاکائو سر کشیدند، جوات ولی همان ماند که بود.
وقت اعتراض رسید
کدخدا اتهام مرتدی به جوات زد و همه تایید کردند،او را از یزیدیان خواندند،بی تفاوت بود.
یک دادگاه و یک متهم پیزوری و این همه شاهد،از دست حج رضا هم کاری ساخته نبود. کلاهش را به نشانه احترام در دست گرفت،یک دقیقه سکوت کرد و رفت
برای بار ۶۱کم جوات تبعید شد
با خشتک دریده و کوله باری از تردید روانه کوه ها کردندش
البته با خود آجر و سیمان هم برد تا هرکجا توانست توالت عمومی بسازد
با وجود این مردمان فهیم روح جوات مستلزم ریدن است
باور کن.




م.سورمه ای

1391/09/5 توسط A.M.I.R | نظرات ()

جوات نامه: اپیزود ۹

هیچ نپرس از کسی که رو به رویت نشسته
از جواتی که انگار دست به دامن مرگ شده
تو به مجازات کدام گناهت به جهنم کدام زمینت گرفتار من خدا نشناس شدی؟
از درد هایت بگویم که انگار آینه شکسته ایست از همه آلام خودم؟
از خوشی هایت بگویم که باز مثل خودم گم شده میان خط خطی های مبهم در به دری
باز شاید به حرف تو برسم
شاید خود من باشی
من که همه عمر ترسیدم از خودم و دست آخر برای فرار در کالبد تو فرو رفتم
با تو نشستم
به جای تو حرف زدم
برای تو یک عمر فیلم بازی کردم
آدمک خیال باطلم
با این مغز در رفته بیشتر که فکر می کنم می بینم توبیشتر از من لایق  زندگی بودی.
یا شاید این زندگی لیاقت تو را نداشت
اینجا سرنوشت من و امثال من است که هر روز بمیریم و به زور والیوم ۱۰و آدرنالین زنده شویم،باز به این لجن زار برگردیم
به پای شب نشینی خوک ها بیدار بمانیم
چرت بگوییم
از یاد ببریم همه حتی پسوورد این دیوار لعنتی را
جوات درد کشیده
این زمین لایق تو نیست
نامزد حامله سهم تو نبود عزیز
تو برای صدای عصیان آمده بودی
تو همیشه تحت هر شرایطی ۴ انگشت اُ براین را ۴ تا دیدی نه ۵ تا نه بیشتر
لعنتی درد ها روی تو اثر سؤ داشت بگو زیاد ترش کنند
من اگر با زخم خو گرفته ام تو با زخم متولد شدی آمده ای تا زوال را ببینی
به نابودی بکشانی هر چه رو به نابودیست
هیییییییی
این مردم وقتی مردی
وقتی کشتمت
وقتی کشتنت برای تو بزرگداشت میگیرند
کافیست فقط نباشی
اینجا چنین مردمانی دارد جوات
تو به خود ببال
هوای خودت را داشته باش
مثل این ها نباش که هر روز به بهانه ای کاسه داغ تر از آش می شوند
این ها غیر قابل کنترل شده اند
تو فقط همین که هستی بمان.


1391/09/5 توسط A.M.I.R | نظرات ()

فاحشه خونه

*دیروز بود؟ *پری روز ؟ *اما فکر کنم حرف مال یکسال پیشه *داشتم زندگی لعنتینو بگا میدادم که اومدی وسط ماجرا *حالا منم که حیززز *بالاخره دست بکار شدم *بنظرت اگه میدونستی آخر عاقبتمون چی میشه باز منو دعوت میکردی ؟ من که فکر نکنم *گذشت... *دو نفر دیگه هم باهاش بودن *بخدا عجب فاحشه ای هستی! *من با تو بودم بچه ها اما فقط واسه وقتای بیکاری میخواستنت *دوست داشتم بهترین احساس و لحظه هام با تو باشم اما تو اینچیزا حالیت نمیشه که ... *واسه تو خاطره چه یکسال چه 6 سال ،حکمش فقط باردار شدنه و زاییدن و به امون خدا سپردن * چه حرومزاده هایی پس انداختی نزدیک 300 تا !!! *بخدا نمیدونستم یعنی الان معتادت شدم مث یه معتادی که خودشو داغ میذاره که طرفت نیاد اما واسه خودت برمودایی هستی *ازت شاکی شدم ، الانشم هستم خیال نکن یادم میره ... *اما : هیچوقت دوستت نداشتم ... هیچوقت ... واسه اینکه نامردی ... نامردی... *روزها میگذشت و من سعی میکردم با تو خودارضایی کنم جدا از بچه هایی که فقط به انگولک کردنت راضی بودن اما من دوست داشتم هردومون ارضا بشیم اما تو ... *از یکی دیگه میرنجیدی از حرفای کسی دیگه غصت میشد فقط روی من بالا می آوردی ... *اما چیزی نگفتم ... یبار به فاحشگیت فحش دادم و تو از من شاکی شدی ...به درک *چه سخت چه آسون با دو رقیب دیگه کنار اومدم اگرچه از اولشم مال من نبودی و تو دلت با کسی بود که هیچوقت کنارت نبود، اینروزا اما چرا حالا با بودنش خوشحالی *منهم یه گوشه این لا و لو . اسمتو عوض کردی ... آدرستو حتی ... *با یکنفر دیگه آشنات کردیم که از تنهایی در بیای اما حالا که باز با چهارتا گپ و گفت داری هنوز تنهایی *یبار یادت هست میخواستی از زندگی هممون خط بخوری و خودکشی شدی ؟ *تیپ تو جلفه ... صدات خش داره ... دنیات تکراریه و من نمیدونم این دلم کجا و چرا پیشت گیر کرده ؟ *احساس پیشت جا میذارم لعنتی... اما اینا که حالیشون نیست خودتم که ... منظور خاصی نداشتم از نوشته هام ... برا پیوندمون هم نخواستم تولد بگیرم فقط گفتم خاطره زنده بشه **لعنتی فاحشه ،سنسیرو با تو هستما از خواب پاشو حرفام تموم شد

1391/09/5 توسط رضــ ـا | نظرات ()





خـفـهـ شـ ـو
یادداشت
جوات نامه
پیش نویسهام
قــ ـــرنـــطــ ــیــ ــنــ ــه

joker End
losing!
کووور
شاعر تمام شده
من
جوات نامه : روزی كه جواد ،‌جوات شد
جوات نامه:خارجی
یک مشت خاکستر
جوات نامه:خدابخش
جوات نامه : درد یتیمی
جوات نامه:فصل کارناوال (قسمت دوم)
بعد از خوندن فراموشش کن
جوات نامه:فصل کارناوال
جوات نامه: اپیزود ۹
فاحشه خونه
خواب.رویا.کابوس.بارون
نفس های آخر
به خاطر همه ناگفته هایم...
خواب
بدون عنوان
هووووم
جوات نامه:تکامل(از سری اپیزود های پراکنده)
هیس...گوش بده...یه صدایی داره میاد
شروعی به وسعت یک سلام
عاشقتم....
جوات و انهدام درونی
جوات و مــ ـابــقـی داســتــان
منو تو
جوات متفکر و حل معضلات فلسفی،اجتماعی،معیشتی
دوشنبه پنجم

بهمن 1391
دی 1391
آذر 1391
آبان 1391
شهریور 1391
تیر 1391
خرداد 1391
اردیبهشت 1391
فروردین 1391

A.M.I.R
رضــ ـا

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
كل مطالب : عدد


Upload Music